16-20 Pull-Up

Pull-Up ในศิลปะการต่อสู้ต่าง ๆ

ลองถามนักสู้จากสายที่ต่างกันมากว่านอกจากการฝึกเทคนิคแล้วพวกเขาทำอะไรบ้าง แล้วคุณจะแปลกใจที่หลายคนพูดถึง pull-up มันเป็นท่าฝึกที่หาได้ยากซึ่งให้ผลดีทั้งกับนักปล้ำและนักชกพอ ๆ กัน และนั่นคือเหตุผลที่มันค่อย ๆ กลายเป็นส่วนประจำของการเสริมสมรรถภาพในศิลปะการต่อสู้ เหตุผลสรุปได้เป็นคุณสมบัติไม่กี่อย่างที่แทบทุกสายการต่อสู้ให้คุณค่า

grip คือข้อแรก ในศิลปะการปล้ำอย่าง Brazilian Jiu-Jitsu, Judo และมวยปล้ำ การควบคุมคู่ต่อสู้เริ่มจากมือ และ pull-up โดยเฉพาะแบบใช้ผ้าหรือเชือก สร้างความแข็งแรงของแขนท่อนล่างและนิ้วมือที่ทำให้ grip แกะออกได้ยาก grip ที่บีบแน่นแบบเดียวกันนี้สำคัญในทุกสายที่มีการล็อกกอด การทุ่ม หรือการควบคุมข้อต่อ

จากนั้นคือแรงดึงล้วน ๆ ผ่านหลัง หัวไหล่ และแขน นักปล้ำใช้มันในการทุ่มและกดล้ม และเพื่อรักษาตำแหน่งที่ได้เปรียบบนพื้น นักชกในมวยไทย คิกบ็อกซิ่ง และคาราเต้ ได้ประโยชน์ในแบบที่ต่างออกไป ร่างกายส่วนบนและแกนกลางลำตัวที่แข็งแรงและเชื่อมโยงกันช่วยถ่ายแรงเข้าสู่หมัด เข่า และเตะ และความมั่นคงที่ pull-up สร้างขึ้นก็รองรับฟุตเวิร์กที่ว่องไวและสมดุลซึ่งการชกต้องพึ่งพา

pull-up ยังฝึกส่วนของความฟิตที่ไม่ปรากฏในคลิปไฮไลต์ แกนกลางลำตัวทำงานตลอดทุก rep ซึ่งรองรับการทรงตัวและการควบคุมร่างกายที่สายอย่าง Capoeira, Aikido และ Wing Chun ยึดเป็นหัวใจ เมื่อทำเป็นเซ็ต มันสร้างความทนทานของกล้ามเนื้อที่ทำให้นักสู้ยังมีประสิทธิภาพจนถึงช่วงท้ายของยกที่หนักหน่วงหรือการปล้ำที่ยาวนาน และความแข็งแรงรอบข้อไหล่ที่ได้จากการดึงอย่างสม่ำเสมอก็ช่วยให้ร่างกายทนต่อความหนักของการฝึกที่มีแรงกระแทกสูงในสายที่เต็มไปด้วยการเตะสูงและการปัดป้อง

ยังมีมิติทางจิตใจด้วย การฝืนทำ pull-up เซ็ตหนัก ๆ ให้จบคือการฝึกฝ่าความไม่สบายตัวในระดับเล็ก ๆ และความมุ่งมั่นที่จะไปต่อนั้นถ่ายโอนไปสู่เบาะและสังเวียน โค้ชหลายคนถือว่าความดื้อรั้นแบบนี้เป็นทักษะที่ฝึกได้ในตัวมันเอง

ที่ดีที่สุดคือ pull-up ยืดหยุ่นได้ ไม่ว่าจะ wide grip, close grip, แบบถ่วงน้ำหนัก หรือในที่สุดคือแขนเดียว รูปแบบต่าง ๆ ให้นักสู้ทุกระดับปรับการฝึกให้เข้ากับกีฬาและทักษะของตนได้ เริ่มจากจุดที่คุณอยู่ ค่อย ๆ เพิ่มความยาก และสลับ grip แล้วบาร์จะกลายเป็นหนึ่งในอุปกรณ์ที่มีประโยชน์ที่สุดในโรงยิม