6–8 έλξεις

Αν έκανες 6–8 έλξεις στο τεστ
Day 1 120 δευτερόλεπτα (ή περισσότερο) ανάμεσα στα σετ		Day 4 120 δευτερόλεπτα (ή περισσότερο) ανάμεσα στα σετ
set 1	2	set 1	3
set 2	3	set 2	4
set 3	2	set 3	3
set 4	2	set 4	3
set 5	Μέγ. (Ελάχ. 3)	set 5	Μέγ. (Ελάχ. 4)
Διάλειμμα τουλάχιστον 1 ημέρας		Διάλειμμα τουλάχιστον 1 ημέρας
Day 2 120 δευτερόλεπτα (ή περισσότερο) ανάμεσα στα σετ		Day 5 120 δευτερόλεπτα (ή περισσότερο) ανάμεσα στα σετ
set 1	2	set 1	3
set 2	3	set 2	5
set 3	2	set 3	3
set 4	2	set 4	3
set 5	Μέγ. (Ελάχ. 4)	set 5	Μέγ. (Ελάχ. 5)
Διάλειμμα τουλάχιστον 1 ημέρας		Διάλειμμα τουλάχιστον 1 ημέρας
Day 3 120 δευτερόλεπτα (ή περισσότερο) ανάμεσα στα σετ		Day 6 120 δευτερόλεπτα (ή περισσότερο) ανάμεσα στα σετ
set 1	3	set 1	4
set 2	4	set 2	5
set 3	2	set 3	4
set 4	2	set 4	4
set 5	Μέγ. (Ελάχ. 4)	set 5	Μέγ. (Ελάχ. 6)
Διάλειμμα τουλάχιστον 2 ημερών		Διάλειμμα τουλάχιστον 2 ημερών

Διαφήμιση

Οι έλξεις στους στρατούς του κόσμου

Αν θέλεις μια γρήγορη, έντιμη εκτίμηση της δύναμης του άνω σώματος κάποιου, δώσε του μια μπάρα. Αυτή είναι ουσιαστικά η λογική που ακολουθούν οι ένοπλες δυνάμεις για πάνω από έναν αιώνα. Οι έλξεις δεν χρειάζονται κανέναν εξοπλισμό πέρα από κάτι για να κρεμαστείς, δεν μπορούν να κιβδηλευτούν, και αντιστοιχούν εύστοχα στο είδος της δουλειάς που πραγματικά κάνουν οι στρατιώτες: κουβάλημα εξοπλισμού, σκαρφάλωμα σε τοίχους, υπερπήδηση εμποδίων και μετακίνηση του ίδιου τους του σωματικού βάρους υπό φορτίο. Αυτός ο συνδυασμός είναι ο λόγος που η άσκηση εμφανίζεται στη στρατιωτική εκπαίδευση σε όλο τον κόσμο.

Η ελκυστικότητα καταλήγει σε μερικά πράγματα ταυτόχρονα. Οι έλξεις χτίζουν δύναμη στην πλάτη, στους ώμους και στα χέρια, στους μυς στους οποίους στηρίζεται ένας στρατιώτης όταν κουβαλά έναν βαρύ σάκο ή έναν τραυματισμένο σύντροφο. Λειτουργούν παράλληλα ως λειτουργική κίνηση, μιμούμενες την έλξη και το σκαρφάλωμα που απαιτεί το πραγματικό έδαφος. Εκτελούμενες σε σετ ή κυκλώματα, χτίζουν τη μυϊκή αντοχή που χρειάζεται για να συνεχίζεις να δουλεύεις όταν μια εργασία τραβά σε μάκρος. Και επειδή προπονούν την πλευρά της έλξης του σώματος, βοηθούν να εξισορροπηθεί όλο το σπρώξιμο και η μεταφορά φορτίων που περιλαμβάνει η στρατιωτική ζωή.

Η ιστορία είναι βαθιά. Έλληνες και Ρωμαίοι στρατιώτες προπονούνταν με κινήσεις τύπου έλξης σε μπάρες και ξύλινα δοκάρια, πιστεύοντας ότι η δύναμη έλξης μεταφραζόταν άμεσα σε ετοιμότητα για μάχη. Η σύγχρονη συνήθεια, ωστόσο, εδραιώθηκε τον 20ό αιώνα, όταν οι Παγκόσμιοι Πόλεμοι ώθησαν τους στρατούς να τυποποιήσουν τη δοκιμασία της φυσικής κατάστασης. Οι έλξεις έγιναν ένας τυπικός τρόπος για να εκτιμηθεί αν ένας νεοσύλλεκτος ήταν έτοιμος για τη σωματική πλευρά της υπηρεσίας.

Αυτή η κληρονομιά είναι ακόμα ορατή σήμερα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, κάθε κλάδος θέτει τα δικά του πρότυπα· το Σώμα Πεζοναυτών, για παράδειγμα, ιστορικά ζητούσε από τους άνδρες πεζοναύτες έναν ελάχιστο αριθμό έλξεων προσφέροντας παράλληλα ένα κρέμασμα με λυγισμένο βραχίονα ως εναλλακτική. Ο Βρετανικός Στρατός τις εντάσσει στις αξιολογήσεις φυσικής κατάστασης, και δυνάμεις όπως οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις και οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις χρησιμοποιούν πρότυπα έλξεων που ποικίλλουν ανάλογα με τον ρόλο, την ηλικία και τη μονάδα. Οι απαιτήσεις μεταβάλλονται με τον χρόνο και ανάμεσα στις χώρες, οπότε οι συγκεκριμένοι αριθμοί καλύτερα να ελέγχονται με βάση τα τρέχοντα πρότυπα παρά να θεωρούνται δεδομένοι.

Και οι μέθοδοι προπόνησης συνεχίζουν να εξελίσσονται. Οι στρατιώτες προσθέτουν γιλέκα βάρους ή σάκους για να αυξήσουν τη δυσκολία, εναλλάσσονται ανάμεσα σε φαρδιά λαβή, στενή λαβή και άλλες παραλλαγές, και τρέχουν σετ πολλών επαναλήψεων για να χτίσουν αντοχή. Φορετοί αισθητήρες χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο για να παρακολουθούν την απόδοση και να προσαρμόζουν τα προγράμματα στο άτομο. Τα εργαλεία αλλάζουν, αλλά η ίδια η μπάρα παραμένει πεισματικά, χρήσιμα απλή.